(Goblin)
Sejak kali pertama saya jumpa awak, saya boleh nampak pedang ini.
Apa maknanya sekarang?
Saya tetap bukan isteri goblin?
Bukankah?
Saya rasa betul.
Yakah? Jadi sekarang ini saya berguna pada awak?
Awak takkan pergi?
Buat masa ini tak.
Saya mungkin perlu pergi lebih jauh.
Apa maksud awak?
Maknanya awak isteri goblin.
Saya rasa itu bukan maksud awak.
Dari awal lagi awak boleh nampak, tapi kenapa awak tak cakap apa-apa?
Saya rasa tak sopan kalau tegur. Kemudian saya rasa takut.
- Jelaskanlah. - Saya fikir tak sopan...
nak tegur tentang pedang itu sedangkan kita baru saja kenal.
Kemudian saya rasa takut jika ada sesuatu berlaku...
jika saya cakap saya boleh nampak.
Awak akan lamar saya? Macam mana dengan kolej?
Saya akan jadi goblinkah?
Paling penting sekali, saya nak tahu kalau kewangan awak stabil.
Selepas apa yang berlaku, saya pura-pura tak nampak.
Awak lukakan hati saya.
Macam mana sekarang? Saya isteri awak.
Perkara pertama awak perlu buat sebagai isteri saya...
Tunggu sebentar.
(Episod 4)
Dia nampak pedang itu.
Dia tunjuk pedang itu. Macam ini.
Baguslah. Sekarang, keluar.
Dia nampak pedang itu. Dia isteri saya.
Saya akan mati.
Habis itu? Bukankah itu perkara baik?
Bukankah sebab itu awak cari isteri awak?
Isteri yang akan tukar awak menjadi abu?
Betul. Buat sekian lama.
Jadi apa masalahnya? Dia ingin bunuh awak?
Saya tak rasa nak berguraulah.
Jadi apa perasaan awak sekarang?
Awak rasa gembira atau takut?
Entahlah.
Sebahagian daripada saya rasa lega kerana berjaya temui pengakhiran.
Tapi ia taklah seteruk mana. Saya masih ingin hidup.
Cakap saja dan saya akan ambil nyawa dia.
Dia sepatutnya dah lama mati.
Tentu saya perlu berjaga lewat untuk siapkan laporan.
Awak fikir itu yang saya maksudkan?
Ya.
Betul cakap awak. Akhirnya kita berjaya jadi kawan.
Kematian sedang memanggil saya.
Jika awak dengar bunyi loceng, maknanya dah tak lama.
Bertenang. Awak tak cakap kasar dengan dia, bukan?
Atau awak boleh mati saja.
Awaklah hasilnya apabila peraturan dilanggar.
Saya pilih mati. Itu jalan yang lebih mudah.
Okey. Kita buat begitu.
Awak tak boleh tunggukah?
Tak sabar langsung.
Tak cukup.
Bukannya dia boleh bunuh awak dua kali pun.
Maaflah tapi saya dah tak boleh tunggu lagi.
Sejak saya tahu yang saya isteri goblin...
saya hanya tunggu awak. Buat sekian lama.
Mak cik saya tinggalkan saya dan bawa lari wang deposit.
Maknanya saya tak ada tempat tinggal.
Jadi jika awak tak jadi pergi...
Awak tak jadi pergi?
Benarkan saya tinggal di sini. Awak boleh pelihara saya.
Seperti kaktus.
Awak tak perlu jaga saya. Tolonglah.
Saya setuju.
Biar saya perkenalkan diri.
Saya ingin jadi seorang pelajar biasa...
tapi lepas mak saya pergi, saya keseorangan.
Saya tahu cerita ini. Saya tonton dalam drama.
Setelah mak saya meninggal dunia...
saya hidup menderita selama 10 tahun.
Saya harap ini pengakhiran yang menggembirakan.
Sejak itu saya sedar...
Tuhan tak wujud pun.
Saya rasa amat penat...
dengan hidup saya yang malang...
sampailah saya jumpa awak.
Bagai telah ditakdirkan.
Jadi tolong selamatkan saya.
Awak mahu saya selamatkan awak? Tak nampak siapa tinggal di sini?
Kalau saya tak tinggal di sini, saya akan mati di tepi jalan.
Jika saya perlu mati, saya lebih rela...
mati dengan bermaruah di sini.
Kata orang, tempat paling gelap ialah di bawah lampu.
Awak jadilah lampu saya. Halang dia ganggu saya.
Maaflah, tapi persahabatan kami...
Hei.
Pergi masuk.
Duduk diam di ruang tamu.
Okey.
Kita perlu berbincang.
Persahabatan apa yang tamat selepas lima minit?
Awak tak patut beritahu dia.
Ia rahsiakah bila awak minta saya ambil nyawa dia?
- Saya tak tahu. - Awak sengaja, bukan?
Awak sengaja gunakan gadis yang tak ada arah tuju itu.
Sebab itukah awak biarkan dia kesejukan di luar sana?
Jangan keluar.
Apa rancangan awak? Awak ada jalankah?
Ada, tapi saya akan nampak materialistik.
Saya pilih nombor 2. 5,000 dolar.
Kenapa awak pandang macam itu?
Apa maksudnya?
Simpan...
duit ini.
Waktu itu saya tak tahu apa yang saya cakap.
Keadaan dah berubah lepas saya lihat rumah ini.
Jadi apa maksud awak?
Rumah ini sesuai untuk besarkan anak-anak.
Kita lahirkan anak dan hidup dengan gembira.
Awak suka jenis yang bagaimana?
- Jenis apa? - Jenis isteri.
Bijak dan penyayang?
Seksi?
Wanita berkerjaya? Saya boleh beri kejutan setiap hari.
Awak cakap saya bukan cita rasa awak.
Dulu saya mengarut saja. Saya tarik semula.
Awak...
sangat kacak dan bergaya.
Sekarang saya tak perlu lihat bintang lagi.
Untuk apa? Saya boleh renung mata awak saja.
Boleh awak dengar fikiran saya?
- Awak buat apa? - Awak boleh dengar.
Maaf. Saya selalu bercakap bila saya berfikir.
Saya tipu.
Apa maksud awak?
Awak cakap awak boleh dengar.
Itu tipu.
Tapi macam mana awak tahu saya diculik?
Saya hanya dapat rasa.
Saya tak pasti tapi mungkin ada kaitan dengan tanda di leher awak.
Penipu.
Saya risau awak dengar, jadi saya cuba berahsia...
dan saya selang dengan lagu setiap kali saya teringat awak.
Bila lihat daun mapel, saya beri alasan...
supaya tak teringat pada awak.
Ketika tak teringat pun saya perlu berhati-hati.
Kenapa?
Awak baru beritahu yang...
awak fikir tentang saya. Awak buat saya keliru.
Apa yang mengelirukan? Saya isteri awak.
Jadi saya akan tinggal di sini?
Saya juga keliru.
Awak tak keliru. Letak duit itu.
Jangan kemas barang awak.
Ada pilihan nombor empatkah?
Tentu ia pilihan lebih baik.
Datuk.
- Apa? - Apa?
Apa dia buat di sini?
Kenapa datuk ada dengan dia?
Itu cucu saya yang saya ceritakan itu.
Dia tinggal di bilik di bawah.
Dia akan ikut arahan awak.
Datuk maksudkan saya?
Datuk ada ramai pembantu lain.
Awak ingin kad kredit atau tak?
Saya pekerja terbaik, jadi saya akan layan awak.
Saya Yu Deok-hwa.
Macam awak lihat, dia tak begitu jujur.
Jika sesuatu yang tak diingini berlaku...
hubungi saya di sini.
Terima kasih.
(Pengerusi Yu Shin-woo)
Pengerusi?
Pengerusi. Cucu dia.
Saya pewaris datuk.
Tentu awak letih.
Saya akan bawa dia pergi supaya awak boleh berehat.
Saya ingin berbincang dengan dia.
Datuk, maaflah. Saya jalan sekarang.
Selamat jalan.
Bilik suite.
Hebatnya!
Bagusnya.
Bilik suite.
Saya berseorangan di dalam bilik ini.
Bilik ini luas.
Saya takut bila berseorangan.
Datuk, dia itu siapa?
Awak tak perlu tahu.
Pastikan...
awak penuhi semua yang dia perlukan.
Sesuatu yang amat penting bergantung pada dia.
Perkara penting? Apa dia?
Kad kredit awak.
Tak masuk akal betul.
Saya cucu jutawan...
tapi kenapa gadis itu yang tentukan kad kredit saya?
Pak cik, datuk bawa seorang gadis...
Pak cik, kenapa? Apa yang tak kena?
Ini untuk gemuruh, ini untuk kecelaruan bipolar...
dan ini untuk insomnia.
Kenapa pak cik perlu ubat ini?
Saya rasa tak keruan.
Sekejap gembira, kemudian sedih. Kemudian amat gembira.
Saya tak boleh tidur.
Kenapa pak cik sedih kemudian gembira?
Berat badan pak cik turun.
Pak cik penyewa itu. Apa dia buat pada...
Kenapa dengan pak cik?
Saya juga alami simptom yang sama.
Saya menangis bertemu dengan wanita yang saya tak kenali.
Apa maksudnya?
Helo, semua. Bersama kita hari ini ialah pakar perubatan keluarga.
Kita akan belajar tentang kesihatan mental.
Betul. Kita pentingkan kesihatan fizikal...
tapi kurang pada kesihatan mental.
Gemuruh, kecelaruan bipolar, dan insomnia...
biasa ditemui dalam masyarakat moden.
Simptom-simptom kecelaruan bipolar termasuk...
pembelian tak terkawal.
Jika anda kenal sesiapa yang membeli-belah secara melampau...
cuba beri perhatian.
Simptom lain ialah...
Okey!
Keyakinan yang terlampau.
Siapa ingin ke sauna?
Kalau malu tak payah.
Melampau betul.
Apa kata kita ikat dia?
Saya terima.
Pelik betul.
Simptom utama gemuruh ialah...
hipokondria.
Kebelakangan ini perut saya sakit. Tentu saya alami ulser perut.
Bagi saya.
Awak takkan mati tanpa perut. Awak hanya tak boleh makan.
Awak akan mati bila dia cabut pedang itu.
Jadi awak mahu saya mati?
Asyik hal yang sama saja. Tak ada cerita lain?
"Cerita lain"?
Orang akan fikir saya yang pelik dan kolot.
Saya tak layak untuk hidupkah?
Kenapa awak tak beritahu saja dia?
Suruh dia bunuh saya kerana saya tak layak untuk hidup!
Awak nak menangiskah?
Saya cuba untuk tahan.
Patutkah saya saja yang keluar?
Perhentian bas arah sini...
atau sana?
Dia rasa sedihkah?
Apa ini?
Saya akan kecil hati jika awak rasa sedih sekarang.
Kalau tak suka, cakap sajalah.
Kenapa perlu turunkan hujan...
dan susahkan semua orang?
Selamat pagi.
Saya akan hantar awak ke kolej. Silalah naik.
Awak boleh bercakap seperti biasa.
Tak boleh. Saya tak nak.
Mana tahu awak beritahu datuk.
Saya takkan beritahu.
Kalau awak tak beritahu, orang lain akan beritahu.
Awak buat apa? Kita dah sampai.
Jangan berhenti di sini.
Saya suruh awak turunkan saya di sana.
Jangan harap.
Sebagai cucu jutawan, ini tugas saya untuk hantar awak...
sampai di depan pintu supaya semua nampak.
Kalau awak tak turun, saya akan datang lagi esok.
Esok awak tak datangkah?
Tak seronoklah jika buat setiap hari.
Saya dah berjaya tarik perhatian.
Bukankah itu Ji Eun-tak?
Pergilah.
Awak Ji Eun-tak?
Ya.
Maaflah kerana baru kenalkan diri. Saya Ji Eun-tak.
Jadi awak gadis Cinderella itu?
Awak selalu menangis?
Jadi awak beli buku goblin itu kerana...
Begitu rupanya. Jadi awak kenal pak cik saya.
Barulah saya tahu kenapa.
Pak cik?
Mana mak cik awak?
Hukuman itu. Emas.
Hukuman itu.
Hukuman? Emas?
Mak cik saya perlu bayar samankah?
Entah. Saya hanya ingin tahu hukuman yang pak cik beri.
Dari mana awak dapat emas ini?
Kenapa awak tanya?
- Apa? - Jika nak, ambil...
atau kami akan pergi.
Barang ini sangat berharga.
Ia harta peninggalan.
Kenapa dengan muka awak?
Mak pukul saya.
- Beri harga bagus-bagus. - Diamlah.
- Dia perlu dipukul lagi. - Diam.
Kenapa marah saya?
Sebentar.
Saya perlu peralatan yang betul untuk lihat emas ini.
(Kedai Emas Soo)
- Kenapa dengan kamu berdua ini? - Kenapa pukul saya?
Tunggu di luar.
Senyap. Memalukan saja.
Senyap.
Dicuri?
Saya dah cakap...
kami jumpa emas ini dalam laci anak saudara saya!
Mak, itu mencuri.
Senyap!
Awak yang paling gembira.
Budak tak guna ini.
Duduklah.
Aduh!
- Jadi ini milik anak saudara puan. - Ya.
Kenapa puan tipu dan cakap ia harta peninggalan?
Saya tak tipu.
Saya tak cakap ia diwariskan pada saya.
Tentulah anak saudara saya.
Ketika mak dia iaitu kakak saya meninggal dunia...
Okey. Cukuplah.
Saya faham. Bila hari jadi anak saudara puan?
Dia...
pelajar sekolah tinggi.
Nama dia... Apa nama dia?
- Eun-ji? - Eun-hee?
Budak-budak ini. Bangun!
Kamu ingat saya berguraukah?
Dengar sini.
Jadi anak saudara puan yang nama dia pun puan tak tahu...
curi jongkong emas yang dihasilkan oleh Bank Korea...
yang sepatutnya disimpan oleh Bank Rizab Persekutuan New York.
Puan curi jongkong emas ini. Betul tak?
Tak. Kami tak curi.
Jika awak tak percaya kami, awak boleh tanya dia sendiri.
Dari tadi saya tanya. Bagilah alamat dia.
Alamatnya ialah Seongbuk-gu, Seoul.
Tunggu. Seongbuk-gu, Seoul...
Apa ini?
Apa alamat rumah lama kita?
Kita ada rumah?
Kita tinggal di mana?
Mereka bertiga ini dah gilakah?
Benarkah dia isteri pak cik saya?
Kenapa dia isteri pak cik saya?
Saya tak tahu.
Gurauan Tuhan.
Sebab itulah pak cik tertekan.
Dia bukan cita rasa pak cik.
Gurauan yang agak teruk.
Tapi pinggan yang pak cik bekukan itu...
adalah pinggan kegemaran dia.
Dia sendiri beli ketika pemerintahan...
Louis ke-14.
Deok-hwa.
Saya takkan beritahu dia.
Jangan buat muka serius itu. Awak menakutkan sayalah.
Adakah kerana wanita itu?
Wanita yang buat awak menangis ketika kali pertama berjumpa.
Cuba fikir. Mungkin itu bukan kali pertama kamu bertemu.
Lelaki tak boleh begitu. Kita perlu bertanggungjawab.
Mungkin awak tak ingat, tapi dia mungkin ingat sesuatu.
Tapi...
Ya?
Dia terlalu ceria.
Saya Sunny.
Dia...
buat rambut begini.
Bibir dia pula...
Kenapa dengan bibir dia?
Saya tak pernah jumpa dia.
Kenapa awak tak habiskan ayat tadi?
Dia buat apa dengan bibir?
Kenapa dengan bibir dia?
Saya takkan tanya.
Dah lewat rupanya.
Kenapa pakai cantik-cantik ini?
Dari majlis perkahwinan atau pengebumian?
Sebab itukah orang kata perkahwinan ialah kubur?
Saya tak bergurau.
Saya harap awak jawab dengan jujur.
Awak bertugas di luar negara juga, bukan?
Atau awak tak boleh berbahasa Inggeris?
Apa? Maaf?
Itu dah cukup bagus.
Malangnya saya perlukan bantuan awak.
Kenapa? Awak ingin mati di luar negara?
(Matematik)
Teruk betul.
Kenapa dia mengelakkan diri?
Kenapa dia tak datang?
Kenapa dia tak hubungi saya?
Buka pintu ini!
Saya di depan rumah. Kenapa awak elakkan diri?
Keluar! Saya tahu awak ada di dalam.
Jadi awak berdegil tak mahu keluar.
Jika awak tak mahu keluar...
saya akan padam api ini.
Awak tahu apa ini? Lilin yang besar dan panjang.
Saya akan bakar dan saya tak jamin saya akan buat di mana.
Saya akan panggil awak ke tempat yang akan memalukan awak.
Perlukah saya terus tunggu?
Sampai bila saya perlu tunggu?
Lama tak jumpa.
Awak masih seperti dulu.
Saya cakap jawapan nombor 17 ialah 4.
Tapi awak tetap tulis dua.
Tak kira berapa kali saya cuba, saya tetap dapat jawapan dua.
Walaupun saya tahu jawapannya, hasil kiraan saya tetap dua.
Jadi saya tak sanggup tulis jawapan sebenar.
Saya tak dapat selesaikan soalan itu.
Tak.
Awak selesaikan dengan baik.
Pilihan awak adalah jawapan untuk hidup awak.
Jadi itu maknanya.
Awak jadi peguam.
Awak bantu mereka yang bernasib malang.
Saya ingin bayar semula harga sandwic itu.
Saya juga tak ada pilihan lain.
Kerana saya bertemu dengan awak.
Orang biasa...
tak mungkin lupa saat-saat ajaib.
Saya tahu.
Saya beri sandwic itu kepada beribu orang.
Tapi jarang jumpa orang yang berubah seperti awak.
Ramai yang hanya kekal dalam saat ajaib itu...
dan terus meminta.
Mereka kata mereka tahu saya wujud.
Seolah-olah saya berhutang dengan mereka.
Tapi awak ubah nasib awak sendiri.
Sebab itulah saya sentiasa sokong awak.
Saya dah agak.
Lepas ini saya akan ke mana?
Awak boleh ikut pintu yang sama waktu awak masuk.
Di situlah alam seterusnya.
Nampak sangat dia akan ke tempat yang baik, bukan?
Ya.
Terima kasih untuk hari ini.
Kenapa awak buat semua ini? Awak tak perlu buat.
Lagipun awak tak terima arahan sesiapa.
Saya tak perlu buat pun...
tapi saya takkan nampak hebat kalau saya tak buat.
Yalah, apa-apa sajalah.
Awak pergi mana? Awak tak ada di rumah.
Awak datang ke rumah sayakah?
Kenapa awak mengelak dari saya?
Saya bukan mengelak. Saya sibuklah.
Awak sibuk mengelak dari saya.
Bukannya awak ada pekerjaan pun.
Awak...
- menolak sayakah? - Apa?
Jadi apa dia?
Awak mengelak sebab awak goblin dan sekarang sebab awak bukan.
Masa saya tak nampak pedang itu awak mengelak...
lepas saya nampak pun awak masih mengelak.
Awak memang kebudak-budakan.
Kalau awak cuba nak larikan diri, saya akan tiup semua ini.
Cantik.
Saya sedang serius sekarang.
Saya pun.
Mana awak dapat duit beli semua lilin ini?
- Deok-hwa. - Budak itu...
Tak bolehkah saya tinggal di rumah awak?
Awak ada banyak bilik kosong.
Mana awak tahu bilik itu kosong atau tidak?
- Deok-hwa beritahu. - Budak itu...
Awak suruh saya tunggu buat masa sekarang.
Bila orang kata begitu, biasanya ia di antara...
sejam sehingga setengah hari.
Ini sudah berapa hari?
Hujan pun dah turun. Awak sedih sebab sayakah?
Tak.
Awak boleh beritahu saya.
Saya dah bersedia dalam beberapa hari lepas.
Saya dah sedia nak terima apa saja yang awak kata.
Kenapa awak perlu bersedia?
Kalau ada sesuatu, saya yang patut bersedia.
- Bersedia untuk apa? - Awak tak perlu tahu.
Awak dah makan?
Kenapa? Awak belum makan?
Sejak saya beritahu awak yang saya nampak pedang itu...
saya makin susah nak jumpa awak.
Saya beritahu awak bukan sebab nak keadaan jadi macam ini.
Awak nak bersedia untuk apa?
Tak bolehkah kita bersedia bersama?
Awak nak makan stik? Nak buat pesanan di bilik?
Memandangkan awak dah ubah topik, saya beri muka kali ini.
Saya tak rasa nak makan daging, kita makan benda lain saja.
Banyak benda mahal di sini yang cuba menggoda saya.
Tapi saya tak akan tergoda.
- Sedap. - Cukupkah?
Awak boleh pilih apa saja yang awak nak.
Saya boleh beli sepanjang baris ini untuk awak.
Dalam satu bayaran.
Berdiri betul-betul.
Baru dua tin bir, macam mana awak boleh mabuk?
Awak nak berus gigi? Saya boleh beli dari sini hingga sini.
Tengoklah.
Berus yang sangat lembut.
Saya kata pergi. Pergi sajalah.
Tak nak, saya nak hantar awak.
Benarkah saya akan jadi isteri awak? Awak suruh saya tunggu.
Ya.
Maknanya saya tak boleh jumpa lelaki lainkah?
Saya tak galakkan.
Jadi apa awak nak buat dengan hajat ketiga saya?
Kerja sambilan, mak cik saya dan teman lelaki.
Seorang teman lelaki.
Itu takkan terjadi dalam hidup awak.
Jangan tunggu.
- Kenapa pula? - Sebab saya tak nak itu terjadi.
Apa maksud awak? Awak suka sayakah?
Tak.
Awak selalu jawab macam itu walaupun awak tak maksudkannya.
Apa yang awak buat selama ini?
Saya sedang tunggu awak.
Jangan nak mengarut.
Saya tak berguraulah.
Hari akan hujan kalau awak sedih, macam mana pula kalau gembira?
Tak nak jawab.
Jangan kata awak buat bunga mekar.
Taklah. Soalan seterusnya.
- Awak boleh terbang? - Senang saja.
- Lain kali tunjuk pada saya. - Okey.
Berapa banyak bakal isteri yang awak pernah ada?
Awak pertama dan terakhir.
Saya mungkin yang pertama...
tapi mana awak tahu saya yang terakhir?
Sebab saya yang pilih begitu.
Macam mana kalau...
saya tak nak jadi isteri awak? Apa yang akan terjadi?
Saya tak boleh cabut pedang ini...
sebab hanya awak saja yang boleh cabut pedang ini.
Saya perlu cabut pedang ini untuk...
Untuk...
Untuk jadi kacak.
Saya tak kacak langsung sekarang.
Sebab itukah?
Putera-putera yang disumpah dalam cerita dongeng...
akan kembali ke rupa asal lepas jumpa cinta sejati mereka.
Putera katak kembali bertukar menjadi putera daripada katak.
Raksasa dalam cerita "Beauty and the Beast" juga kembali jadi putera.
Goblin pula akan jadi penyapu...
Lain kali saja kita cabut. Bila saya perlukan penyapu.
Awak takkan faham...
tapi saya memang gila kerana ketawa sekarang.
Baiklah. Lain kali saja.
Bukan hari ini. Hari ini biar saya ketawa dengan awak saja.
Apa kata pada hari pertama salji turun?
Hari pertama salji turun?
Masa itu awak perlukan penyapu.
Baiklah.
Pada hari pertama salji turun.
Bila salji akan turun tahun ini?
- Bahagian ini nampak cantik. - Mari ambil bersama.
- Ambil bahagian yang nampak cantik. - Lihat.
Apa yang terjadi?
Nampak cantik.
- Ada apa? - Awak nak ambil bersama?
Boleh tolong ambilkan gambar?
(Cuaca Hangat Tiba-tiba)
(Cuaca Hangat Berterusan, Adakah Ini Selamat?)
Mesti ada perkara gembira yang berlaku malam tadi.
Di tengah-tengah musim luruh, tapi bunga berkembang...
mekar di sana sini dalam masa semalaman.
Semuanya nampak cantik.
Hujan dan salji boleh diterangkan sebagai perubahan cuaca.
Pak cik nak buat apa dengan bunga ini?
Pak cik minum, bukan?
"Apa awak nak buat dengan bunga ini?"
"Awak minum, bukan?"
Awak pandang rendah pada pak cikkah?
Apa kata kita jadi adik beradik saja?
Boleh juga. Semalam awak dengan siapa?
- Berani awak? - Pak cik tak ingat, bukan?
Apa yang pak cik nak buat?
Itu bukan alkohol. Ubat sedatif saja.
Awak patut berhenti makan ubat itu...
Kenapa pak cik bercakap dengan cara begitu?
Pak cik pun tak tahu.
Apa itu?
Meja kosong. Mari duduk di situ.
- Kenapa kita jumpa di sini? - Siapa?
Ini episod terakhir.
Saya tak boleh terlepas episod terakhir drama pagi ini.
Hati semua orang pernah terluka.
Luka?
Apa yang awak tahu tentang luka?
Kematian saja yang dapat buat saya tinggalkan awak.
Semalam pak cik cakap yang pak cik akan beli biskut, bukan?
Tak ada pun.
Jangan main-main. Ingat betul-betul.
Boleh tak pak cik cuba untuk segarkan diri?
Awak mabuk lagi? Sebab dua tin bir?
Itu bukan alkohollah! Itu ubat!
Kenapa dengan pak cik? Pak cik menakutkan saya.
Ada sesuatu di sinikah?
Eun-bi ialah anak Hye-jin.
Apa?
- Hebat. - Hebat.
- Dia anak Hye-jin?
- Saya tak terfikir. - Sangat mengejutkan.
Pak cik nak balik, bukan?
Baru sekarang awak terkejut yang Eun-bi ialah anak Hye-jin?
Apa ini? Memori apakah ini?
Apa? Kenapa?
Macam mana kalau...
saya tak nak jadi isteri awak? Apa yang akan terjadi?
Saya tak boleh cabut pedang ini...
sebab hanya awak saja yang boleh cabut pedang ini.
Awak goblin yang dungu!
- Apa saya nak buat? - Apa? Kenapa?
Saya beritahu dia untuk cabut pedang itu.
Apa yang pak cik tengok itu? Pak cik sakitkah?
Cuba berfikiran positif.
Awak dah hidup lama.
Kalau awak terus cakap begitu, saya bakar topi awak!
Saya tak kenal dia.
Dia orang asing. Orang yang sangat asing.
Jaga diri. Saya pergi dulu.
Apa kena dengan pak cik ini?
Siapa awak?
Awak kenal saya?
Pak cik.
Dia dengarkah?
Pak cik.
Awak pakai apa pun tetap nampak cantik.
Itu semua perkara lalu.
Sekarang dah tua.
Apa yang awak cakap ini?
Awak masih nampak cantik. Jangan bimbang.
Maaf. Itu warna apa?
Nampak macam cantik.
- Saya nak yang itu. - Baiklah. Silakan.
Saya tolong awak jual satu.
Terima kasih.
Awak ada rancangan hari ini?
Kenapa awak bersiap cantik-cantik begini?
Awak dah ada teman lelakikah?
Saya bersolek dan sedang menunggu satu panggilan.
Tapi dia tak telefon.
Kenapa agaknya?
Dia cuba main tarik tali.
Saya terlalu terdesak...
untuk mendapatkan diakah?
(Keledek panggang)
Cik Kim...
kenapa cik selalu termenung jauh?
Ada sesuatu di luar sana?
Saya sedang menunggu.
Tunggu apa?
Saya tak tahu.
Saya sedang tunggu seseorang sepanjang hidup saya.
Pelanggan?
Tak. Kekasih saya.
Putera idaman yang datang bersama kuda putih?
Saya tak suka orang muda.
Saya suka raja yang datang bersama kuda putih.
(Pengerusi Yu Shin-woo)
Hanya nama awak saja yang tak ada pada batu nisan.
(Yu Jung-woo. Jangan ganggu lelaki di Goryeo)
(Yu Suh-won. Semoga tanah di atas awak semakin ringan)
Apa ini?
Awak terjumpakah?
Dia yang beri.
Bagilah balik.
Siapa beri? Lelaki yang hantar awak pagi tadi...
atau lelaki yang saya nampak di rumah awak itu?
Awak jumpa ramai lelaki.
Awak tahu ini kad nama apa?
Ada tulis di situ. Pengerusi Yu Shin-woo.
Tepat sekali.
Awak ditipu, dungu.
Mereka kata mereka rapat dengan pengerusi ini?
Tak perlu sibuklah.
Perempuan murah memang tak tahu takut.
Apa?
Apa dia?
Pandang bawah!
Apa ini?
Ya.
Awak tak pernah nampak rokok sebelum ini, bukan?
Awak dah hilang akal.
Dalam banyak-banyak tempat, di sekolah juga awak nak buat.
Tak, saya bukan...
Hei, berikan saya api.
- Saya kata apa? - Api?
Awak memang nak diajar. Mari ikut cikgu.
Ikut cikgu.
Bukan saya.
Ini bukan saya punya. Eun-tak yang punya.
Dia yang nak merokok. Saya cuma rampas dari dia.
Cuba geledah beg dia.
Ini dia punya. Saya sumpah.
Hei, Soo-jin. Itu memang awak punya.
Eun-tak tak merokok.
Sudahlah. Awak dah melampau.
Awak dah kenapa? Awak nak kenakah?
Awak yang nak kena.
Awak tahu di mana bilik guru, bukan?
Mari pergi.
Jalan. Cepat.
Kami dah balas dendam pada budak yang buli awak.
Saya yang buat.
Macam mana dia boleh jadi sangat jahat?
Puas hati saya.
Hei, awak kata awak sunyi.
Apa kata kalau awak bawa dia bersama?
Tak nak, tak mungkin. Saya tak nak walaupun dia...
- Walaupun apa? - Walaupun saya hidup semula.
Betul.
Kami buat dengan bagus, bukan?
Saya yang letak rokok...
Ya. Terima kasih, semua.
Saya yang lakukan.
Kami pergi dulu.
Kenapa?
Awak kata awak tak naik kereta.
Saya nak tunjuk kereta saya pada awak.
Awak ada lesenkah?
Awak ingat saya ini siapa?
Semalam awak ialah pemabuk.
Saya tak buat salah malam tadi, bukan?
Awak tak ingat langsung?
Awak tak nampakkah saya menyesal kerana ingat semuanya?
Awak makan apa untuk segarkan diri? Awak tak laparkah?
Kenapa awak asyik tanya begitu setiap kali kita berjumpa?
Tak bolehkah awak makan sebelum kita berjumpa?
Awak tak tahukah saya nak makan dengan awak?
Tapi tak apalah.
Awak nak makan apa? Daging?
Saya tak terfikir tapi bagus juga cadangan itu.
Tunggu sekejap.
Kita dah sampai. Turunlah.
Ini cara saya berterima kasih atas daun mapel awak.
Ini sangat hebat.
Awak bawa saya ke negara daun mapel sebab saya berikan awak daun mapel.
Ini bulan madu kitakah?
Masuk ke dalam. Kita dah nak balik.
Sudahlah. Mari kita ikut sini.
Saya tahu jalan di sekitar Quebec.
Tahulah sangat. Daging ikut sini.
Apa? Apa awak kata?
Jemput makan.
Tengok pedang ini.
Letakkan benda itu.
Awak nampak sangat takut.
- Awak tak laparkah? Makanlah. - Okey.
Awak jangan salah faham.
Saya hanya nak tahu.
Boleh awak beritahu saya...
macam mana rupa pemegang pedang ini?
Awak...
meragui saya?
Awak tak perlulah marah.
Lebih baik kita pastikan perkara begini.
Itu maknanya "meragui."
Saya nampak...
harimau di pemegangnya.
Yakah? Harimau putih.
Nampak hebat, bukan?
Ya.
Oh ya, saya dah siasat latar belakang awak.
Tapi saya tak dapat cari apa-apa tentang cerita itu.
Cerita apa?
Cerita tentang pedang itu.
Kenapa tertusuk di situ?
Siapa yang buat awak begitu?
Orang yang saya tak sangka yang buat begitu.
Jadi ini satu cerita tragedi.
Lupakan sajalah.
Berapa umur awak sebenarnya?
Saya 939 tahun.
Itu lebih tragis.
Maafkan saya.
Tapi...
mesti seronok dapat hidup lama.
Awak tak nampak tua, kaya pula itu...
dan sekarang awak ada bakal isteri.
Awak nak hidup lama begini?
Walaupun awak akan terperangkap seorang diri dalam masa?
Tapi saya ada awak.
Awak akan sentiasa di sisi saya.
Saya tak kisah hidup lama begitu.
Awak memang nampak ceria bagi seseorang yang...
mempunyai masa silam yang gelap.
Dah hampir seribu tahun.
Saya tak boleh bersedih begitu lama.
Saya goblin yang berani menerima nasib sendiri.
Kesedihan yang melampau juga akan berlarutan selama seribu tahun.
Cinta sejati juga tak boleh bertahan selama seribu tahun.
Saya tak setuju.
Yang mana satu?
Kesedihan atau cinta?
Cinta yang sedih.
Awak nak bertaruh?
Awak tahu ceritanya, bukan?
Berapa banyak yang awak cari? Apa lagi yang awak tahu?
Awak dah terlalu lama keseorangan.
Awak kesunyian, tak tetap pendirian...
panas baran, suka tempat yang gelap dan lembab...
Kenapa tak ada satu pun yang bagus?
Awak bawa nasib baik dan buruk kepada manusia...
dan awak tak berkeluarga.
Mungkin sebab itu awak tinggalkan saya seorang diri di hotel.
Saya ambil langkah berjaga-jaga.
Awak patut fikirkan tentang diri sendiri.
Fikir tentang apa?
Awak tak perlu buat kalau awak tak mahu.
Saya takkan paksa awak.
Paksa apa?
Jadi bakal isteri goblin.
Apa yang awak fikir? Saya mula anggap...
yang awak tak nak saya jadi isteri awak.
Kenapa awak cakap begitu sekarang?
Saya tak cukup baik untuk awak?
Awak ada orang lain...
atau sebab awak tak suka saya?
Saya nampak pedang itu. Saya tarik pedang itu.
Inikah susunannya?
Saya akan buktikan yang saya bakal isteri goblin...
dengan mencabut pedang itu.
Mari tengok sama ada awak jadi kacak atau tak.
Kita bincang dulu.
Jadi awak buatlah jongkong emas dengan tongkat ajaib awak.
Kenapa pula?
Mari sini.
Saya tak ada tongkat.
Kenapa pula?
Goblin jenis apa yang tak ada tongkat ajaib?
Awak...
Awak tukarkan air jadi pedang. Hebat betullah.
Ini sangat hebat.
Orang selalunya salah faham. Sebenarnya ini pedang, bukan tongkat.
Yakah?
Patutlah orang kata pergaduhan cinta seperti cincang air dengan pedang.
Salah.
Yalah.
Mana boleh bulan madu tanpa perang air.
Tunggu di sini.
Ambil ini.
Baguslah. Awak dah kalahkan budak remaja.
Seronok dapat gunakan kuasa awak?
Siapa kata saya tak boleh?
Kenapa saya tak ada kuasa?
Awak boleh buat apa saja yang awak nak.
Saya tak ada kuasa lain selain daripada boleh nampak hantu?
Bukankah saya bakal isteri goblin?
Awak nak ada kuasa?
Saya harap saya boleh buat jongkong emas.
Boleh awak beri saya kuasa macam itu?
Tak.
- Duduk di situ sekejap. - Kenapa?
Saya ada hal nak buat.
Saya tak tahu berapa lama.
Awak boleh tunggu saya, bukan?
Awak kata awak selalu membaca.
Ini dia.
Awak kena tahu saya akan sedih kalau awak tinggalkan saya.
Saya takkan tinggalkan awak.
Kenapa? Sebab saya ini bakal isteri goblinkah?
Tolong beri ini pada dia.
Awak!
"Berat bukan bergantung kepada isi padu."
"Gadis yang kecil seperti bunga..."
"Gadis yang bergerak seperti kelopak bunga..."
"menarikku lebih daripada berat dia."
"Ketika itu..."
"seperti epal Newton..."
"aku bergolek sehingga jatuh di depannya..."
"dengan satu debaran."
"Dengan satu debaran."
Hebatnya karpet merah itu. Awakkah yang buat?
Hebatnya.
Awak.
"Hatiku bergetar di antara langit dan bumi."
Awak marahkah?
"Ini cinta pertamaku."
(Goblin)
Awak bersinar.
Cuaca sangat baik.
Cuaca sangat buruk.
Cuaca boleh tahan.
Setiap hari sangat baik.
Dan...
apa saja yang terjadi...
ia bukan salah awak.
Benarkah awak akan...
jadi penyapu?
Itu takkan terjadi.
Baguslah.
Sekarang saya akan cabut.